بازار هنر و فرهنگ ایران طی سالهای اخیر با چالشهای ساختاری روبهرو بوده:
پراکنده بودن اطلاعات هنرمندان و مراکز، نبود شفافیت در خدمات، هزینههای بالا، نبود زیرساخت برای همکاریهای حرفهای، نبود نظامی قابل اتکا برای جذب سرمایه هنری، و نبود بستری یکپارچه برای ارائه خدمات فرهنگی.
طرح «سامانه جامع هنر ایران» پاسخی عملیاتی و پایدار برای حل این چالشهاست؛ سامانهای که با رویکرد تحول دیجیتال فرهنگی میتواند زیرساخت جدیدی برای مدیریت، حمایت و توسعه هنر در کشور ایجاد کند.